Fertigasyonun vaadi nettir: az su, doğru yer, doğru doz. Uygulamada ise tıkanan damlatıcı, yanmış kök ve “tarlanın başı güzel sonu zayıf” şikâyetleri sık görülür. Bunların çoğu formül değil, uygulama sırasıdır.
Sık yapılan hatalar
- Gübreden önce sistemi doldurmamak: İlk 10–15 dakika sadece su. Hat dolmadan gübre basarsanız yakın damlatıcılar aşırı, uzaklar aç kalır.
- Uyumsuz karışımlar: Kalsiyum nitrat ile sülfatlı veya fosfatlı gübreleri aynı tankta karıştırmak çökelti yapar. Damlatıcı bir kez kireçlenince “asitle yıkarım” her zaman yetişmez.
- EC’yi ölçmemek: “Bir kapak attım” tarla ölçeğinde işe yaramaz. Tank çıkışı ve tarla sonu EC’si birbirine yakın olmalı.
- Sulamanın sonunda gübreyi bırakmamak: Son 10 dakika yine sadece su. Hortumda kalan gübre hem tıkanma hem tuz birikimi demektir.
- Öğlen sıcağında yüksek doz: Kök solunumu düşmüşken agresif EC, yanmaya davetiye çıkarır.
Pratik sıra
Su → gübre (hedef sürenin ortası) → su. Kalsiyum ayrı gün veya ayrı tank. Asit yıkama ihtiyacı varsa ayrı program; besin kokteyliyle aynı anda değil.
Sıvı gübre damlamada “kolay” diye seçilir, oysa kalite burada çözünürlük ve saflıktadır. Tortulu ürün, en iyi programı bile bozar.
